Η θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο γενικά δεν συνιστάται για υγιή άτομα, εκτός εάν υπάρχει συγκεκριμένη ιατρική ανάγκη ή βρίσκονται σε ορισμένες ειδικές περιστάσεις. Η θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία της δηλητηρίασης από μονοξείδιο του άνθρακα, της ασθένειας αποσυμπίεσης, της αέριας γάγγραινας, της βλάβης των ιστών που προκαλείται από την ακτινοβολία-και των τραυμάτων βραδείας-επούλωσης. είναι μια αυστηρά ιατρική διαδικασία.
Για υγιή άτομα χωρίς σαφείς ενδείξεις, η θεραπεία ρουτίνας με υπερβαρικό οξυγόνο στερείται ιατρικής βάσης και εγκυμονεί πιθανούς κινδύνους. Η πίεση μέσα σε έναν υπερβαρικό θάλαμο είναι υψηλότερη από την ατμοσφαιρική. Η εισπνοή υψηλών συγκεντρώσεων οξυγόνου μπορεί να προκαλέσει βαρότραυμα στο μέσο αυτί ή στα ιγμόρεια, που εκδηλώνεται ως πόνο στο αυτί, εμβοές ή ακόμα και διάτρηση της τυμπανικής μεμβράνης. Η υπερβολικά υψηλή μερική πίεση οξυγόνου μπορεί επίσης να προκαλέσει τοξικότητα οξυγόνου. η νευρολογική μορφή μπορεί να οδηγήσει σε επιληπτικές κρίσεις, ενώ η πνευμονική μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή των πνευμόνων και ίνωση. Η παρατεταμένη έκθεση σε υψηλές συγκεντρώσεις οξυγόνου μπορεί επίσης να προάγει τη δημιουργία ελεύθερων ριζών στο σώμα, εγείροντας θεωρητικά ανησυχίες για την επιτάχυνση της γήρανσης των ιστών. Οι κίνδυνοι της θεραπείας με υπερβαρικό οξυγόνο αυξάνονται περαιτέρω για άτομα με ανεξέλεγκτες εμπύρετες ασθένειες, ορισμένες πνευμονικές ασθένειες όπως βολβοί ή κλειστοφοβία. Από την άποψη των πόρων, οι υπερβαρικοί θάλαμοι οξυγόνου είναι σημαντικός ιατρικός εξοπλισμός και θα πρέπει να δίνεται προτεραιότητα σε ασθενείς με σαφείς θεραπευτικές ανάγκες. Είναι παράλογο για υγιείς ανθρώπους να καταλαμβάνουν αυτόν τον πόρο.
